|
|
|
|
زندگی میگن برای زنده هاست...
خدايا! خدايا! خدایا توی دنيای بزرگت پوسيد اين
دل زندگی ميگن برای زنده هاست زندگی... قصه ی تلخی است که از آغازش، بسکه آزرده
شدم چشم به پايان دارم چشمی به هم زديم و دنيا گذشت؛ دنبال هم امروز و فردا گذشت زندگی ميگن برای زنده هاست خدايا! خدايا! خدایا توی دنيای بزرگت پوسيد اين دل
کاش حرفای خودمو می تونستم بگم؛
ميخواستيم؛ میخواستیم؛ میخواستیم مثل اين روز نبينيم که ديد اين
دل
ناز این، بلای اون، حسرت دل، عذاب عالم
هرچی بايد همه تک تک بکشن ما
کشيديم که
اما خدايا بسکه ما
دنبال زندگی دويدیم بريديم که
وای بر ما! وای بر ما! خبر از لحظه پرواز نداشتيم
تا می خواستيم لب معشوق ببوسيم پريدیم که
دل
ميگه باز فردارو از نو بساز؛ ای دل غافل ديگه از ما
گذشت...
اما خدايا بسکه ما دنبال زندگی دويدم
بريديم که
ميخواستيم؛
میخواستیم؛ میخواستیم مثل اين روز نبينيم که ديد اين دل
ناز این، بلای اون،
حسرت دل، عذاب عالم
هرچی بايد همه تک تک بکشن ما کشيديم که ...
اگه میشد بگم شاید از این آهنگ
غم انگیزتر بودن ....
+ نوشته شده در شنبه 5 بهمن1387ساعت 23:39 توسط AlirezA |